Verhalen

Op een bed van herfstbladeren

De lucht was blauw, zo'n prachtige tint die je alleen in de herfst ziet op een zonnige dag. Een kleur die wel wat weg heeft van de zee. Jasmijn stond in de keuken. Daar was het uitzicht het mooist, kon ze onbelemmerd ver kijken. "Als ik er naar toe vlieg, hoog daar boven, zou ik er dan in kunnen zwemmen?" vroeg ze zich af. Vliegen, oh wat zou ze dat graag willen. Met machtige vleugels als van een adelaar. Helemaal alleen, niemand die haar dan nog hoefde te helpen. Ze schudde de gedachte van zich af. Vliegen was een droom, waar ze niets aan had.

Verhalen

Een lang gekoesterde wens

Eigenlijk bleef hij altijd liever op de achtergrond. Zeker, zijn vaardigheden werden geprezen door alle klanten en velen van hen waren inmiddels gewend aan de grillige littekens die zijn gezicht ontsierden. Het verholen medelijden maakte hem echter nog steeds ongemakkelijk. Ook aan het openlijke staren van kleine kinderen kon hij moeilijk wennen. Hij bleef schuw. - een verhaal geschreven voor het vriendenmagazine van het ISVW